தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகாரசபைக்கு கிடைக்கப்பெறும் முறைப்பாடுகளில் இரண்டாவது அதிகபட்சமாக உடல் ரீதியான தண்டனைகள் தொடர்பான முறைப்பாடுகள் பதிவாகியுள்ளன.
அதன்படி ஆண்டுதோறும் 2,000 முதல் 2,500 வரையிலான உடல் தண்டனை சம்பவங்கள் பதிவாகின்றன.
சிறுவர்களின் உரிமைகள் தொடர்பான விழிப்புணர்வு அதிகரித்து வந்த போதிலும், பெற்றோர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் கல்வியாளர்கள் மத்தியில் உடல் தண்டனையானது ஒழுக்கத்தை நிலைநாட்டும் முறையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.
இந்த உடல் மற்றும் உளவியல் ரீதியான தண்டனைகள் குழந்தையின் ஆளுமை வளர்ச்சிக்கும் நல்வாழ்வுக்கும் நீண்டகால மற்றும் குறுகியகால பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துவதாக நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.
1989 இல் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சிறுவர் உரிமைகள் தொடர்பான உடன்படிக்கையின் 19வது பிரிவில், பிள்ளைகள் அனைத்து வகையான துஷ்பிரயோகங்களிலிருந்தும் கணிப்புகளிலிருந்தும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பது தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
இலங்கை 1990 ஆம் ஆண்டு முதல் இந்த உடன்படிக்கையில் கையொப்பமிட்டுள்ளது.
இலங்கையின் அரசியலமைப்பின் 11வது பிரிவும், எந்தவொரு நபரும் சித்திரவதைக்கோ, கொடூரமான, அமானுஷ்ய அல்லது இழிவான சிகிச்சைக்கோ அல்லது தண்டனைக்கோ உட்படுத்தப்படக் கூடாது என்ற அடிப்படை உரிமையை உறுதிப்படுத்துகிறது.
தண்டனைச் சட்டக்கோவையின் 308 (அ) பிரிவு மற்றும் கல்வி அமைச்சு விடுத்துள்ள சுற்றறிக்கைகளும், பிள்ளைகளை ஒழுக்கப்படுத்துவதற்காகச் சரீரத் தண்டனையையோ அல்லது உளவியல் ரீதியான துன்புறுத்தலையோ பயன்படுத்தக் கூடாது என்று வலியுறுத்துகின்றன.
ஏப்ரல் 30 ஆம் திகதி அனுசரிக்கப்படும் உடல் தண்டனையை ஒழிப்பதற்கான சர்வதேச தினத்தை முன்னிட்டு, சிறுவர்களின் பாதுகாப்பையும் கண்ணியத்தையும் உறுதிசெய்யும் வகையில் உடல் தண்டனைகளை முற்றாகக் கைவிட்டு, நேர்மறையான ஒழுங்குமுறை அணுகுமுறைகளைப் பின்பற்றுமாறு பெற்றோர் மற்றும் ஆசிரியர்களை தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகாரசபை அதிகாரிகள் கேட்டுக்கொண்டுள்ளனர்.
