வெனிசுலா அதிர்ச்சி: அமெரிக்காவின் ஏகாதிபத்திய மீளுருவாக்கம்

“சட்ட அமலாக்கத்திலிருந்து” நடைமுறை ஆக்கிரமிப்பு வரை

உலகளாவிய விதிகளை மாற்றியமைத்த நடவடிக்கை

வெனிசுலா மீது அமெரிக்கா மேற்கொண்ட திடீர் இராணுவ நடவடிக்கை, பனிப்போருக்குப் பிந்தைய சர்வதேச ஒழுங்கில் ஏற்பட்டுள்ள மிகக் கடுமையான முறிவுகளில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது.
அமெரிக்கப் படைகள் கராகஸ் (Caracas) மீது தாக்குதல் நடத்தி, அதிபர் நிக்கோலஸ் மதுரோ மற்றும் முதல் பெண்மணி சிலியா புளோரஸ் ஆகியோரைக் கைது செய்து, அவர்களை அமெரிக்க நிலப்பரப்புக்குள் அழைத்துச் சென்றதன் மூலம், நவீன புவிசார் அரசியலில் வாஷிங்டன் இதுவரை காணாத ஒரு எல்லையைத் தெளிவாகத் தாண்டியுள்ளது.

அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப், இந்த நடவடிக்கையை ஒரு போராக அறிவிக்காமல், “வெற்றிகரமான சட்ட அமலாக்க நடவடிக்கை” என வர்ணித்தார்.
ஆனால், கராகஸ் இனி வாஷிங்டனின் “கட்டுப்பாட்டில்” இருக்கும் என்ற அறிவிப்பு, அவசரநிலை பிரகடனம், மற்றும் தற்காலிக அமெரிக்கக் கட்டுப்பாடு ஆகியவை நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டிருப்பது, இது ஒரு குறுகிய அளவிலான நடவடிக்கை என்ற பிம்பத்தை முழுமையாகச் சிதைத்துவிட்டது.

உலகெங்கிலும் உள்ள விமர்சகர்களின் பார்வையில்,
இது ஒரு காவல் நடவடிக்கை அல்ல;
பலப்பிரயோகம் மூலம் ஒரு ஆட்சியை அகற்றிய செயலாகும்.

மதுரோவின் தடுப்புக்காவல்: முன்னுதாரணமற்ற ஒரு நிகழ்வு

பதவியில் இருக்கும் ஒரு நாட்டின் தலைவரை கைது செய்து, வெளிநாட்டில் தடுப்புக்காவலில் வைத்திருப்பது, சர்வதேச சட்டத்திலும் அரசியல் மரபுகளிலும் மிகப்பெரிய முறிவை ஏற்படுத்துகிறது.

ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு சபையில், வெனிசுலா தூதர் சாமுவேல் ரெய்னால்டோ மொன்காடா அகோஸ்டா, இந்த நடவடிக்கையை பின்வருமாறு விவரித்தார்:

• சட்டவிரோதமான ஆயுதமேந்திய தாக்குதல்
• அரசியலமைப்புச் சட்டப்படி அங்கீகரிக்கப்பட்ட அதிபரின் கடத்தல்
• ஐநா சாசனம், ஜெனிவா உடன்படிக்கைகள், மற்றும் நாட்டுத் தலைவருக்கான சட்டப் பாதுகாப்பு (immunity) ஆகியவற்றின் கடுமையான மீறல்

கராகஸ் தனது நிறுவன ரீதியான தொடர்ச்சியை பாதுகாக்கப் போராடிக் கொண்டிருக்கும் சூழலில், துணை அதிபர் டெல்சி ரோட்ரிக்ஸ் தற்காலிக அதிபராகப் பதவியேற்றார்.
இது, வெனிசுலாவின் இறையாண்மை தொடர்பான ஆழமான நிச்சயமற்ற நிலையை தெளிவாகக் காட்டுகிறது.

வல்லரசுகளின் எதிர்ப்பு: உலக நாடுகளின் எதிர்வினை

ரஷ்யா: “ஈராக் பாணி பேரழிவு”

ரஷ்ய செனட்டர் அலெக்ஸி புஷ்கோவ், இந்த நடவடிக்கையை 19-ஆம் நூற்றாண்டு ஏகாதிபத்தியத்தின் மறுஉருவாக்கம் என்றும், சட்டத்திற்குப் புறம்பான “வைல்ட் வெஸ்ட்” (Wild West) கொள்கையின் மீள்பிரவேசம் என்றும் விமர்சித்தார்.

ஈராக், லிபியா, ஆப்கானிஸ்தான் போன்ற நாடுகளில் ஏற்பட்டதைப் போலவே, ஆரம்பகால தந்திரோபாய வெற்றிகள் பின்னர் நீண்டகால மூலோபாயப் பேரழிவுகளாக மாறும் என்று அவர் எச்சரித்தார்.

ஐநா பாதுகாப்பு சபையில், ரஷ்யா மேலும் ஒரு படி முன்னே சென்று,
இந்த நடவடிக்கையை குற்றவியல் ஆக்கிரமிப்பு எனக் குறிப்பிட்டதுடன்,
பொதுமக்கள் உயிரிழந்துள்ளதாகவும்,
வெனிசுலாவின் எரிசக்தி வளங்களை கைப்பற்றுவதே வாஷிங்டனின் நோக்கம் எனவும் குற்றம் சாட்டியது.

சீனா: “பலதரப்புவாதத்திற்கு மேலான அதிகாரம்”

பெய்ஜிங் இந்த நடவடிக்கையை கடுமையாகக் கண்டித்தது:

• ஒருதலைப்பட்சமான, சட்டவிரோத அடக்குமுறை
• ஐநா சாசனத்தின் மீதான வெளிப்படையான அவமதிப்பு
• அமெரிக்கா தன்னைத் தானே “உலகப் போலீசாக” மாற்றிக்கொண்ட செயல்

மதுரோவை உடனடியாக விடுதலை செய்ய சீனா கோரியதுடன்,
இராணுவக் கட்டாயங்கள் எப்போதும் முடிவில்லாத ஸ்திரமற்ற தன்மையையே உருவாக்கும்
என்று எச்சரித்தது.

மத்திய கிழக்கு மற்றும் லத்தீன் அமெரிக்காவில் நடைபெற்ற முந்தைய அமெரிக்கத் தலையீடுகளின் நினைவூட்டலாகவே இந்த நடவடிக்கை அமைந்துள்ளதாகவும் சீனா குறிப்பிட்டது.

ஜப்பான்: அமைதியான சந்தேகம், ஆழ்ந்த கவலை

டோக்கியோ இந்த நடவடிக்கையை நேரடியாகக் கண்டிக்கவில்லை.
ஆனால், பலப்பிரயோகம் மூலம் ஒரு அரசாங்கத்தை மாற்றுவதன் சட்டபூர்வத்தன்மையை வெளிப்படையாகக் கேள்வி எழுப்பியது.

சர்வதேச விதிகளைப் பாதுகாப்பதாகக் கூறும் அமெரிக்காவின் நம்பகத்தன்மையை, இத்தகைய நடவடிக்கைகள் தீவிரமாகப் பாதிக்கும் என்று ஜப்பானிய அதிகாரிகள் எச்சரித்தனர்.

ஐரோப்பாவின் பிளவு: அட்லாண்டிக் கடந்த விரிசல்

ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் எதிர்வினை, அதன் உள் முரண்பாடுகளை வெளிப்படையாகக் காட்டியது.

• காஜா கலாஸ் தலைமையில் 26 உறுப்பு நாடுகள், சர்வதேச சட்டத்திற்கு மதிப்பளிக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தின.
• பிரான்ஸ், மதுரோவின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்ததை வரவேற்றாலும், ஜனநாயக ரீதியான மாற்றத்தை வலியுறுத்தியது.
• ஜெர்மனி, இதன் சட்ட அடிப்படையை “சிக்கலானது” எனக் குறிப்பிட்டது.
• ஸ்பெயின், சர்வதேச சட்டத்தை மீறும் தலையீடுகளைத் தெளிவாக நிராகரித்தது.
• ஹங்கேரியின் விக்டர் ஓர்பன், மற்ற ஐரோப்பிய நாடுகளிடமிருந்து வெளிப்படையாக விலகினார்.

“தாராளவாத உலக ஒழுங்கு (Liberal World Order) முற்றிலும் சரிந்துவிட்டது” என்பதற்கான சான்றே இது என்று ஓர்பன் கூறினார்.
விதிகள் விருப்பத்தேர்வாக மாறி,
வலிமை மட்டுமே ஆதிக்கம் செலுத்தும்
ஒரு அபாயகரமான சகாப்தம் தொடங்கிவிட்டதாக அவர் எச்சரித்தார்.

வீதிக்கு வந்த எதிர்ப்பு: உலகளாவிய போராட்டங்கள்

கேனரி தீவுகளின் லாஸ் பால்மாஸ் முதல் லத்தீன் அமெரிக்கா வரை,
ஏகாதிபத்திய ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிராக மக்கள் வீதிகளில் இறங்கினர்.

“யான்கி வெளியேறு”,
“டிரம்ப், வெனிசுலாவை விட்டு வெளியேறு”

என்ற முழக்கங்கள், பின்வரும் காரணங்களுக்காக உருவான மக்களின் கோபத்தை பிரதிபலித்தன:

• போதைப்பொருள் கடத்தல் தொடர்பான புனையப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகள்
• ஆட்சி மாற்றத்தை நியாயப்படுத்த பலத்தைப் பயன்படுத்துதல்
• பனிப்போர் கால தலையீட்டு அரசியலுக்குத் திரும்புதல்

இந்தப் போராட்டங்கள்,
அரசாங்க மட்டுமல்ல,
சமூக ரீதியாகவும்,
நாடுகளைக் கடந்த அளவிலும்
இந்த நடவடிக்கை கடுமையாக எதிர்க்கப்படுவதை வெளிப்படுத்துகின்றன.

புதிய உலகிற்கான ஒரு சோதனைக்களமாக வெனிசுலா

இராஜதந்திர அரங்குகளிலும் உலகளாவிய ஊடகங்களிலும்,
ஒரே ஒரு வாக்கியம் தொடர்ந்து ஒலிக்கிறது:

“வெனிசுலா ஒரு சோதனைக்களம்.”

இது எதற்கான சோதனை?

• சர்வதேச சட்டம் இன்னும் அதிகாரத்தை கட்டுப்படுத்துகிறதா?
• இறையாண்மை இன்னும் பொருளுள்ள கருத்தாக உள்ளதா?
• அல்லது, விதிகளுக்குப் பதிலாக “வலிமையே வெற்றி” என்ற உலக அமைப்பை நோக்கி நாம் நகர்கிறோமா?

கராகஸில் நடந்தவை,
ஏகாதிபத்தியத்தின் மறுவருகையை வெளிப்படையாக அறிவிப்பதாக
விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

முடிவுரை: போருக்குப் பிந்தைய மாயையின் முடிவு

வெனிசுலா அதிபரின் கைது,
ஒரு நாட்டை மட்டும் சீர்குலைக்கவில்லை;
“விதிமுறைகளின் அடிப்படையிலான உலகம்” (Rules-based World)
என்ற கருத்தாக்கத்தையே ஆழமாகக் குலைத்துள்ளது.

இந்தத் தருணம்,
ஒரு தற்காலிக அதிர்ச்சியா?
அல்லது 1945-க்குப் பிந்தைய உலக ஒழுங்கின் முறையான புதைக்குழியா?

என்பது, பிற நாடுகள் வார்த்தைகளால் அல்ல,
செயல்களால் எவ்வாறு பதிலளிக்கின்றன என்பதையே பொறுத்தது.

ஒரு உண்மை மட்டும் இனி மறுக்க முடியாதது:
அதிகாரம் இப்போது மறைவில் இல்லை —
அது வெளிப்படையாகத் தன் முகத்தைக் காட்டியுள்ளது.

எழுதியவர்
ஈழத்து நிலவன்