யாழ்ப்பாணத்தில் நடந்த தாக்குதலுக்குப் பிறகு, தமிழர்களுக்கு எதிரான இனவெறி வன்முறைகள் கொழும்பில் வெடித்தன – நூற்றுக்கணக்கான உயிரிழப்புகளும் பல்லாயிரக்கணக்கான இடம்பெயர்வுகளும்
இன்று ஜூலை 23 – இலங்கை வரலாற்றில் கறுப்புப் பக்கம் எனப் போற்றப்படும் “கறுப்பு ஜூலை”யின் நினைவுநாள். 1983 ஆம் ஆண்டு இதே நாளில் யாழ்ப்பாணம் – திருநெல்வேலி பகுதியில் தமிழீழ விடுதலைப்புலிகள் நடத்திய தாக்குதலில் 13 சிங்கள இராணுவ வீரர்கள் உயிரிழந்தது, பின்னர் தமிழர்களை நோக்கிய இனம் சார்ந்த வன்முறைகளுக்கு தூண்டுகோலாக அமைந்தது.
இதனையடுத்து, 1983 ஜூலை 24 ஆம் திகதியன்று, கொழும்பின் பொரளை உள்ளிட்ட பகுதிகளில் தமிழர்கள் மீது தாக்குதல்கள் தொடங்கப்பட்டன. இந்த வன்முறைகள் ஜூலை 30 வரை நீடித்தன. வெறும் நாள்களில் சுமார் 3,000 தமிழர்கள் கொல்லப்பட்டனர் எனக் கூறப்படுகிறது. ஆயிரக்கணக்கான வீடுகள், கடைகள் அழிக்கப்பட்டன.
உண்மைகளை மறைத்த மௌனம்
அந்த கால அரசாங்கம் – யூ.என்.பி தலைமையிலான ஜே.ஆர். ஜெயவர்தனின் நிர்வாகம் – முறையான பாதுகாப்பும், தடுக்கும் நடவடிக்கைகளும் எடுக்கத் தவறியது என்ற பழி குவிக்கப்படுகிறது. பாதுகாப்புப் படைகளின் செயலற்ற தன்மையும், சில நேரங்களில் நழுவிய ஒத்துழைப்பும் தமிழர்கள் மீது பெரும் அழிவை ஏற்படுத்தியது.
மிகப்பெரிய இடம்பெயர்வு – புலம்பெயர்வு துவக்கம்
இந்த வன்முறைகளின் விளைவாக 90,000 – 150,000 தமிழர்கள் தங்கள் இல்லங்களை விட்டு இடம்பெயர்ந்தனர். பலர் இந்தியா, கனடா, ஐரோப்பா மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவுக்கு அகதியாக சென்றனர். 300 மில்லியன் அமெரிக்க டொலருக்கும் அதிகமான சொத்து சேதங்கள் பதிவானது.
சர்வதேச கவனமும், தீவிரமடைந்த தமிழர் இயக்கமும்
இந்தச் சம்பவம், இலங்கையின் உள்ளக பிரச்சினையை சர்வதேசத்தில் முன்வைத்த முக்கியக் கட்டமாக அமைந்தது. தமிழர் இயக்கம் அரசியல் பேசுமுறையிலிருந்து ஆயுதப் போராட்டத்திற்கு நகர, இதுவே முக்கியமான திருப்புமுனையாக இருந்தது.
இன்று… நினைவுகளும் போராட்டங்களும்
40 ஆண்டுகளுக்குப் பின், “கறுப்பு ஜூலை” இன்னும் பலருக்குத் துக்கமும் கோபமும் நிறைந்த வரலாற்று வலி. அரசால் இதுவரை அதிகாரபூர்வ மன்னிப்போ, மறப்புப் போக்கு கொண்ட நடவடிக்கைகளோ எடுக்கப்படாத நிலையில், சமூகநீதி ஆர்வலர்களும், தமிழ் சமூகத் தலைவர்களும் தொடர்ந்து நினைவேந்தல் நிகழ்வுகளை நடத்தி வருகின்றனர்.
